Pages - Menu

Showing posts with label Literature. Show all posts
Showing posts with label Literature. Show all posts

Friday, 2 March 2018

இலக்கை விளக்கும் இலக்கியம்

இலக்கை விளக்கும் இலக்கியம்

அருட்பணி. ச.இ. அருள்சாமி

வாழ்வு ஒரு கலை. பிள்ளைகள் ஒரு நடனத்தை அரங்கேற்றும் முன் சுமார் ஐம்பது முறையாவது பயிற்சி செய்வதைப் பார்த்திருக்கிறேன். பயிற்சிகள் நடனத்தின் கவர்ச்சியை மேலும் மேலும் மெருகூட்டுகின்றன. வாழ்வின் நுணுக்கங்களை நாம் சிறிதளவே புரிந்துக் கொள்கிறோம். ஆனால் அறிஞர்கள், வாழ்வை ஆழமாக புரிந்து கொண்டு,  மற்றவரோடு பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள். வாழ்வின் இலக்கினை குறித்துக்காட்டுவதுதான் இலக்கியம். இயல், இசை, நாடகம் என்பவை இலக்கியத்தின் மூன்று முகங்களாகும்.

வாழ்வின் நிறைவு வழிகளை மற்றவர்களின் ஞானத்திலிருந்தும் பெற்றுக் கொள்கிறோம். பள்ளிகளில், உலகில் வளர்ந்த ஞானத்தை படிப்படியாக பெற்றுக் கொள்கிறோம். அதற்கு மேலாக அறிஞர்களின்  நூல்களை படிப்பதன் வாயிலாகவும், அறிவில் உயர்கிறோம், ‘உலகை உதிர்த்து பார்க்கவும், அதன் நண்பராக விளங்கவும் உதவுவது இலக்கியம்’ என்கிறார் நிகோலாஸ் கிறிஸ்டோப் . தமிழ் நாட்டின் முன்னால் முதலமைச்சர் உயர்திரு அண்ணாதுரை அவர்களுக்கு அறுவை சிகிச்சை நடக்க இருந்தது. அறுவை சிகிச்சைக்காக செவிலியர் அழைத்து செல்ல வந்தனர். அண்ணாதுரை அவர்கள், ‘ஒரு புத்தகத்தைப் படித்தேன். சில பக்கங்கள்தான் இன்னும் படிக்காமல் உள்ளன. எனவே அதனைப் படித்து முடித்ததும் அழைத்து செல்லுங்கள்’  என்றாராம். மறைந்த முதல் அமைச்சர் செல்வி ஜெயலலிதா அவர்களும் நூல்களை வாசிப்பதில் அதிக ஆர்வம் உள்ளவர் என்றும், மற்றவர்கள் நல்ல புத்தகங்களை பரிசளித்தால் மிக்க மகிழ்ச்சியடைவார் என்றும் குறிப்பிடுகிறார்கள். 

தற்போது புத்தகங்களை வாசிக்கும் வழக்கம் குறைந்து வருகிறது என்கிறார்கள். பேஸ்புக், வாட்ஸ்அப், டுவிட்டர் என்று இணையதள பதிப்புகளால் புத்தகங்களுக்கு மதிப்பு குறைந்து விட்டது என்பார்கள். ஆனால் ஆங்காங்கு நடக்கும் புத்தக கண்காட்சிகளில் ஏராளமான மக்கள் புத்தகம் வாங்கி செல்வதைப் பார்க்கிறோம். 

‘வாசிப்பது, நாம் வாழ்வதற்கு காற்றை சுவாசிப்பதை போல்’ என்கிறார் அன்னி திலார் என்பவர். வாசிப்பதற்கு ஆவல் கொள்வோம். வாசிப்பதால் அறிவு வளரும், அறியாமை இருள் விளங்கும். 

அண்மையில் கலீல் ஜிப்ரான் அவர்களின், ‘ஞான களஞ்சியம்’ என்ற புத்தகத்தை வாங்கினேன்.  அதில் முழுமை என்ற கவிதையின் வரிகள் என் மனதைத் தொட்டன.
‘என்றும் எரிந்துக் கொண்டிருக்கும் தீயாகவும்
என்றும் அணையாத விளக்காகவும் 
உலவும் இளந்தென்றலாகவும், 
சீறியடிக்கும் சூறாவளியாகவும், 
இடிகள் முழங்கும் வானமாகவும், 
மழைபொழியும் விண்ணாகவும்,
எப்போது ஒருவர் உணர்கின்றாறோ...

அப்பொழுது அவர் பூரணத்தின் பாதிவழியைக் கடந்தவராகிறார்.’ என்று நமது விழிப்புணர்வே வாழ்வின் நிறைவு என்று அழகாக வடித்துக் காண்பித்திருக்கிறார் கலீல் ஜிப்ரான்.

பிப்ரவரி மாதம் இலக்கிய மாதம் என்று அர்ப்பணிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இலக்கியத்தைப் பற்றி சகோ.விமலி அவர்களும் திரு. பெஞ்சமின் இளங்கோ அவரகளும் எழுதியுள்ள கட்டுரைகள் இவ்விதழில் இடம்பெற்றுள்ளன. பலர், துணுக்குகள் சுருக்கமாக படிக்க நன்றாக உள்ளது என்று கருத்து தெரிவித்துள்ளனர். அன்னையின் அருட்சுடரில் தேர்ந்தெடுத்த கட்டுரைகளை வெளியிட முயற்சிக்கிறோம். உங்களின் கருத்துகளை எழுதியனுப்புங்கள். 

தமிழ்நாட்டில் நடந்த  R.K. நகர் இடைத்தேர்தல், நம் மக்கள் இன்னும் நிறைய விழிப்புணர்வு பெற வேண்டும் என்பதையே நிரூபித்திருக்கிறது. ‘கொடுப்பதை வாங்கிக் கொண்டால் என்ன தவறு? நம்மிடம் பெற்றதை தானே தருகிறார்கள்’ என்ற தவறான கருத்திற்கு நம் மக்கள் அடிமையாயிருக்கிறார்கள். 6000 ரூபாய், பெற்றுக் கொண்டதால் வாழ்வின் பிரச்சனைகள் எல்லாம் தீர்ந்து விட்டதா? ஆனால் ஒப்புயவர்வற்ற நமது ஓட்டு உரிமையை விற்றிருக்கிறோம் என்பதை நினைத்து நாம் தலை குனிய வேண்டும். பணத்தை பெற்றுக் கொண்டு ஓட்டுப் போட்ட நம் மக்களைப் பார்த்து மற்ற மாநிலத்தார் சிரிக்கிறார்கள் என்று சில குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். 

தவக்காலம் துவங்கியிருக்கிறது.  நம்மில் மாற்றங்களும் திருத்தங்களும் இந்நாள்களில் ஏற்பட முயற்சிப்போம். விவிலியம் இலக்கியங்களிலெல்லாம் பெரிய இலக்கியம். வாழ்க்கையைத் தொடுகின்ற இலக்கியம்  அது. இறைவார்த்தைத் துணைகொண்டு தவக்காலத்தில் மேன்மைப் பெறுவோம்.

Monday, 12 February 2018

இலக்கை விளக்கும் இலக்கியம்

இலக்கை விளக்கும் இலக்கியம்
அருட்பணி. ச.இ. அருள்சாமி

வாழ்வு ஒரு கலை. பிள்ளைகள் ஒரு நடனத்தை அரங்கேற்றும் முன் சுமார் ஐம்பது முறையாவது பயிற்சி செய்வதைப் பார்த்திருக்கிறேன். பயிற்சிகள் நடனத்தின் கவர்ச்சியை மேலும் மேலும் மெருகூட்டுகின்றன. வாழ்வின் நுணுக்கங்களை நாம் சிறிதளவே புரிந்துக் கொள்கிறோம். ஆனால் அறிஞர்கள், வாழ்வை ஆழமாக புரிந்து கொண்டு,  மற்றவரோடு பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள். வாழ்வின் இலக்கினை குறித்துக்காட்டுவதுதான் இலக்கியம். இயல், இசை, நாடகம் என்பவை இலக்கியத்தின் மூன்று முகங்களாகும்.
வாழ்வின் நிறைவு வழிகளை மற்றவர்களின் ஞானத்திலிருந்தும் பெற்றுக் கொள்கிறோம். பள்ளிகளில், உலகில் வளர்ந்த ஞானத்தை படிப்படியாக பெற்றுக் கொள்கிறோம். அதற்கு மேலாக அறிஞர்களின்  நூல்களை படிப்பதன் வாயிலாகவும், அறிவில் உயர்கிறோம், ‘உலகை உதிர்த்து பார்க்கவும், அதன் நண்பராக விளங்கவும் உதவுவது இலக்கியம்’ என்கிறார் நிகோலாஸ் கிறிஸ்டோப் . தமிழ் நாட்டின் முன்னால் முதலமைச்சர் உயர்திரு அண்ணாதுரை அவர்களுக்கு அறுவை சிகிச்சை நடக்க இருந்தது. அறுவை சிகிச்சைக்காக செவிலியர் அழைத்து செல்ல வந்தனர். அண்ணாதுரை அவர்கள், ‘ஒரு புத்தகத்தைப் படித்தேன். சில பக்கங்கள்தான் இன்னும் படிக்காமல் உள்ளன. எனவே அதனைப் படித்து முடித்ததும் அழைத்து செல்லுங்கள்’  என்றாராம். மறைந்த முதல் அமைச்சர் செல்வி ஜெயலலிதா அவர்களும் நூல்களை வாசிப்பதில் அதிக ஆர்வம் உள்ளவர் என்றும், மற்றவர்கள் நல்ல புத்தகங்களை பரிசளித்தால் மிக்க மகிழ்ச்சியடைவார் என்றும் குறிப்பிடுகிறார்கள். 
தற்போது புத்தகங்களை வாசிக்கும் வழக்கம் குறைந்து வருகிறது என்கிறார்கள். பேஸ்புக், வாட்ஸ்அப், டுவிட்டர் என்று இணையதள பதிப்புகளால் புத்தகங்களுக்கு மதிப்பு குறைந்து விட்டது என்பார்கள். ஆனால் ஆங்காங்கு நடக்கும் புத்தக கண்காட்சிகளில் ஏராளமான மக்கள் புத்தகம் வாங்கி செல்வதைப் பார்க்கிறோம். 

‘வாசிப்பது, நாம் வாழ்வதற்கு காற்றை சுவாசிப்பதை போல்’ என்கிறார் அன்னி திலார் என்பவர். வாசிப்பதற்கு ஆவல் கொள்வோம். வாசிப்பதால் அறிவு வளரும், அறியாமை இருள் விளங்கும். 

அண்மையில் கலீல் ஜிப்ரான் அவர்களின், ‘ஞான களஞ்சியம்’ என்ற புத்தகத்தை வாங்கினேன்.  அதில் முழுமை என்ற கவிதையின் வரிகள் என் மனதைத் தொட்டன.
‘என்றும் எரிந்துக் கொண்டிருக்கும் தீயாகவும்
என்றும் அணையாத விளக்காகவும் 
உலவும் இளந்தென்றலாகவும், 
சீறியடிக்கும் சூறாவளியாகவும், 
இடிகள் முழங்கும் வானமாகவும், 
மழைபொழியும் விண்ணாகவும்,
எப்போது ஒருவர் உணர்கின்றாறோ...
அப்பொழுது அவர் பூரணத்தின் பாதிவழியைக் கடந்தவராகிறார்.’ என்று நமது விழிப்புணர்வே வாழ்வின் நிறைவு என்று அழகாக வடித்துக் காண்பித்திருக்கிறார் கலீல் ஜிப்ரான்.

பிப்ரவரி மாதம் இலக்கிய மாதம் என்று அர்ப்பணிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இலக்கியத்தைப் பற்றி சகோ.விமலி அவர்களும் திரு. பெஞ்சமின் இளங்கோ அவரகளும் எழுதியுள்ள கட்டுரைகள் இவ்விதழில் இடம்பெற்றுள்ளன. பலர், துணுக்குகள் சுருக்கமாக படிக்க நன்றாக உள்ளது என்று கருத்து தெரிவித்துள்ளனர். அன்னையின் அருட்சுடரில் தேர்ந்தெடுத்த கட்டுரைகளை வெளியிட முயற்சிக்கிறோம். உங்களின் கருத்துகளை எழுதியனுப்புங்கள். 
தமிழ்நாட்டில் நடந்த R.K. நகர் இடைத்தேர்தல், நம் மக்கள் இன்னும் நிறைய விழிப்புணர்வு பெற வேண்டும் என்பதையே நிரூபித்திருக்கிறது. ‘கொடுப்பதை வாங்கிக் கொண்டால் என்ன தவறு? நம்மிடம் பெற்றதை தானே தருகிறார்கள்’ என்ற தவறான கருத்திற்கு நம் மக்கள் அடிமையாயிருக்கிறார்கள். 6000 ரூபாய், பெற்றுக் கொண்டதால் வாழ்வின் பிரச்சனைகள் எல்லாம் தீர்ந்து விட்டதா? ஆனால் ஒப்புயவர்வற்ற நமது ஓட்டு உரிமையை விற்றிருக்கிறோம் என்பதை நினைத்து நாம் தலை குனிய வேண்டும். பணத்தை பெற்றுக் கொண்டு ஓட்டுப் போட்ட நம் மக்களைப் பார்த்து மற்ற மாநிலத்தார் சிரிக்கிறார்கள் என்று சில குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். 
தவக்காலம் துவங்கியிருக்கிறது.  நம்மில் மாற்றங்களும் திருத்தங்களும் இந்நாள்களில் ஏற்பட முயற்சிப்போம். விவிலியம் இலக்கியங்களிலெல்லாம் பெரிய இலக்கியம். வாழ்க்கையைத் தொடுகின்ற இலக்கியம்  அது. இறைவார்த்தைத் துணைகொண்டு தவக்காலத்தில் மேன்மைப் பெறுவோம்.

Friday, 3 February 2017

இலக்கியத் திங்கள்

இலக்கியத் திங்கள்
இலக்கியம் என்பது மனித இலக்கினை விளக்குவது. வாழ்வின் நுட்பங்களை ஆய்ந்து காட்டுவது. வாழ்வின் உண்மைகளை சுவையாகத் தருவது. மனிதர் உறவாடி வளர்வதன் அடிப்படையில்தான் இலக்கியம் தோன்றியது. இலக்கியம் மனிதரை வளர்க்கும், உயர்த்தும். இலக்கியம் பலவடிவம் கொண்டது. எழுத்தோவியங்கள், இசை, நடனம், மற்ற கலைகள். பிப்ரவரி மாதம் இலக்கிய மாதம். நவீன உலகில் இலக்கியங்கள் புதுவடிவங்களைப் பெற்றுள்ளன. தொலைக்காட்சி, இணையதளம் ஆகியவை இலக்கியங்களைத் தாங்கிவரும் வாகனங்களாக வலம் வருகின்றன. ஆனால் இவை தோன்றி மறையும் இயல்புடையன. அச்சு வடிவங்களான புத்தகங்கள், சிற்றிதழ்கள் நிலைத்தன்மை உடைத்தன.

இலக்கியங்களுடன் நாம் உறவு கொள்ளுதல், நம் வாழ்வை இனிமையானதாக்கும், எளியதாக்கும். இலக்கியங்களை உருவாக்கும் வரம் கொண்டவர்கள் உண்டு. கிரேக்கத்தில் சாக்ரடீஸ், லத்தினில் சிசரோ, ஆங்கிலத்தில் ஷேக்ஸ்பியர் தமிழில், தொல்காப்பியர், வள்ளுவர், கம்பர், பாரதியார், பாரதிதாசன், கவிஞர் வைரமுத்து போன்றோர் மொழியியல் வல்லுனர்களாக கருத்துக்களை எழிலாக இனிதாக மக்கள்முன் படைத்திருக்கின்றனர்.

அன்னையின் அருட்சுடர் சென்ற ஐம்பது ஆண்டுகளாக அச்சு ஊடகத்தால் ஆன்றோரின் சிந்தனைகளை உலகிற்குத் தந்திருக்கிறது. தற்போதும் அப்பணியைத் தொடர்கிறது. இணையதளத்திலும் அன்னையின் அருட்சுடர் இணைந்திருக்கிறது. ஸ்ரீழிவிமிலிrழியிஉeஐமிer.ணுயிலிஆவிஸ்ரீலிமி.ஷ்ஐ  என்ற குறியீட்டில் அன்னையின் அருட்சுடரை இணையதளத்தில் காணலாம். இதுவரை 7000 பேர் வாசித்து பயனடைந்திருக்கிறார்கள். ர´யா, வெனின் சுலா, பெரு போன்ற சுமார் 20 நாடுகளிலிருந்து வாசித்திருக்கிறார்கள். இலக்கியத்தில் இணைவோம், வாழ்வில் மலர்வோம். 

சென்ற இரண்டு மாதங்களில் தமிழ்நாட்டில் பெரிய நிகழ்வுகள் இடம்பிடித்திருக்கின்றன. டிசம்பர் 5இல் தமிழகத்தின் முன்னாள் முதல்வர் செல்வி.ஜெயலலிதா மறைந்தார். டிசம்பர் 12இல் வர்தா புயல் சென்னை மாநகரைத் தாக்கி ஒரு லட்சம் மரங்களை சாய்த்தது. 500, 1000 ரூபாய் நோட்டுகள் செல்லாது என்று சொன்னதால் தங்கள் பணத்தை எடுத்து செலவு செய்ய முடியாமல் மக்கள் தடுமாற்றத்திற்கு உள்ளானார்கள். பருவமழை பொய்த்தும், காவிரி நீர் தரப்படாமல் தடுக்கப்பட்டும், தமிழகம் வறட்சிக்கு உள்ளானது. நட்ட பயிர்கள் செத்து மடிவதைக் கண்ட விவசாயிகள் பயிர்களுடன் தங்கள் உயிரை மாய்த்துக் கொண்டனர். 1876க்கு பிறகு வரும் கொடுமையான வறட்சி நிலை இது. பழைய ஏற்பாட்டில் யோசேப்பு, எகிப்தில் பஞ்சத்தை ஞானத்துடன் சந்தித்ததுபோல, நம் அரசினர், மக்களை வழிநடத்த வேண்டும். தமிழகத்தின் அரசியல் சூழல் குழம்பிய குட்டையாக உள்ளது. சிறந்த தலைவர்கள் நம்மிடையே வெளிவர வேண்டும். ஜல்லிகட்டு விளையாட்டிற்கு அனுமதி கேட்டு தமிழகம் போராடி வருகிறது. தற்போது  தமிழக மக்கள், தங்களின் ஒற்றுமையையும், அறிவாற்றலையும் காட்ட வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமாகும்.

- அருள்பணி. ச. இ. அருள்சாமி

Sunday, 3 April 2016

“தாழி மாண்டதை மீட்போம்” (ஓர் இலக்கியக் கட்டுரை) அருட்சகோதரி. விமலி, இதயா மகளிர் கல்லூரி, கும்பகோணம்

“தாழி மாண்டதை மீட்போம்”
(ஓர் இலக்கியக் கட்டுரை) 
அருட்சகோதரி. விமலி,
இதயா மகளிர் கல்லூரி, கும்பகோணம்

அன்பும் அறிவும் நிறைந்த என் அருமை நெஞ்சத்தீரே!... வணக்கங்கள்.
என் பெயர் தாழி!
திடுமெனப் பார்க்கும் பிறருக்கும், புத்தம் புதியவளாகத் தோன்றினாலும் நான் மிகமிகப் பழமையானவள்!... மேலும் மிகமிக மூத்தவள்!... இச்செய்தியை இவ்வுலகம் நன்கு அறியும்!

என் காலமோ ஆயிரம் ஆண்டுகள்தாம் என்கின்றனர் சிலர்! 3000 ஆண்டுகள், 5000 ஆண்டுகள், 10,000 ஆண்டுகள் என்றவாறு வேறுவேறு காரணங்கள் கூறி, மாறுபட்டும், கூறுபட்டும் கருத்துரைத்து வருகின்றனர் சிலர்! ஆமாம்! ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு நிலையிலாக!...

இவையாவற்றையும் தாண்டி மிகப் பல தலைமுறைகளுக்கும் மிக முன்னேயே உருவாகி ‡ பயனாகி ‡ நிறைவாக நிலைத்து நிற்பவள் நான்!...
இம்மண் நிரம்பவும் நன்மனம் நிரம்பியவராய் முந்தி வாழ்ந்தவர்கள் ‡ நான் வீழாது உயர்ந்திருக்கும், உருநிலைத்திருக்கும் இடங்களிலெல்லாம் நிலைத்து வாழ்கின்றார்கள். மிகப் பல்லாயிரம் ஆண்டுகள் காலப் பழமையினால், மிகப் பல இடங்களில், நான் மண்ணோடு மண்ணாகிப் போனேன்! அவர்களும் என்னோடு மண்ணாகி மட்கிக் கரைந்து மறைந்தனர்!

தாழிய பெருங்காடு என்றவாறு, புறநானூற்றுள் 364 ஆம் பாட்டினுள் 13 ‡ ஆம் வரியுள் வரும் வரலாற்று பதிவுத் தொடர் ‡ பண்டைய புதைப்பு முறை நெறிவழக்கையும், செயற்பாட்டுப் பெரும்பரப்பையும் தெரிவிப்பதாகும்.
பிறப்பு எப்படி இயல்பானதோ ... அவ்வாறே இறப்பு என்பதும் இயல்பான நிகழ்ச்சிதானே! ... பிறந்த உயிரிகள் ஒவ்வொன்றும் உரிய கால இறுதியில் இறப்பனவே! இறந்து தீர்வனவே!

எல்லாமே மாற்றத்திற்கு உட்பட்டவைதாம் என்னும் இயற்கைப் பெரு நெறிக்கு இந்த பிறப்பும், இறப்பும் உட்பட்டனவே. என்றேனும் ஒருநாளில் நாம் இறப்பது உறுதி என்னும் மெய்த் தெளிவை அனைவர்க்கும் உருவாக்குதற்கு அவ்வக்கால அறிஞர் பெருமக்களும் “நிலையாமை” பற்றி மிக நிரம்ப எடுத்துரைத்திருக்கின்றார்கள்!

என் பெயர் தாழி என்றவாறு மிகப் பண்டைய நம் முதுமுன்னோர் சுட்டியுள்ளமையுள். அதாவது சுட்டிக் குறிப்பிட்டுள்ளமையுள் அமைந்துள்ள மொழியியல் உண்மைகள் சிலவற்றை உங்களுக்கு நான் விளக்க விரும்புகின்றேன்!

“தாழ்தல்” என்னும் சொல்லுக்குக் “கீழிருத்தல்” என்பது பொருளாகும்! பள்ளம் பறித்து - அதாவது ஆழ்ந்த குழியினைத் தோண்டி அதனுள்ளாக அடலினை இட்டு மூடிப் பொந்தியிருக்குமாறு அமைப்பதற்குப் பெறும் பெரிய மண்கலம். இத்“தாழ்தல்” என்னும் கருத்தின் அடிப்படையில் தாழ்+இ = “தாழி” என்றவாறு குறிப்பிடப் பெற்றுள்ளது! அப்படியாக நான் குறிக்கப்பட்டுள்ளேன்.
நிலைபெறுமாறு உள் அமையும்படியும் - தாழ் நிலையாகிக் கீழமைந்திருக்கும்படியாகவும் நின்று புதைப்புக்கெனப் பயன்பட்ட “தாழி” என்னும் நான் பிணத்தை உள்ளடக்கிக் கிடத்தற்கெனவே உருவாக்கப்பெற்ற பண்டைய மண்கலம் ஆவேன்! அதாவது ஆனேன்!

இறந்த உடலினை உள்ளிட்டு மூடிப் புதைக்கப் பயன்பெற்ற “தாழி” என்னும் பெயரில் என் மண்கல வகை - பிற பயன்பாடுகளுக்கும் காலச் சுழற்சிக்கிடையே மாந்தர் வாழ்வில் மேற்கொள்ளப் பெற்றுள்ளது.
உள்ளே வைத்து மூடப்பெறாத “தாழி” என்பதே இல்லை! எல்லாம் மூடப்பெற்றவைதாம்! அனைத்தினுள்ளும் பெரும் பண்பும் பேரறிவும் உயிரினுக்கும் அன்பு உணர்வும் வாய்த்திருந்த நம் முன்னோர் அடக்கம் செய்யப்பெற்றுள்ளனர். கடுங்களிமண் சேற்றுக் கட்டியை எடுத்து உருண்டையுருவாக உருட்டிக் கொண்டு அவ்வுருண்டையை மெல்ல மெல்லக் குடைந்து உட்பகுதி மண்ணைத் தோண்டியயடுத்துக் காயவைத்துப், பின்னர் விறகு செத்தைச் சருகுகளால் மூடித் தீயிட்டு வேக்கித் திடமான குடமாக வெளியிலெடுத்துப் பயன்படுத்தத் தொடங்கிய உலகின் முதல் மாந்தர் நம் மூதாதையர் என்னும் உண்மையை, உலகினர் அனைவரும் அறிந்து கொள்ளுதல் வேண்டும்!

‘குடம்’ என்னும் சொல்லே, குடைதல் எனும் வினைக் கருத்து அடிப்படையில் தோன்றியுள்ளது! “குழிசி” என்றவாறு பானையைக் குறித்து வழங்கிய தமிழ்ச்சொல்லும் குழிப்படுத்திய, மட்கலம் (பொருள்) என்னும் சொல்லுக்குள்ளும் அடிப்படையாகக் கொண்டதுவே! “கலம்” என்னும் சொல்லுக்குள்ளும் கல்லுதலாகிய தோண்டுதல் கருத்தே உட்கருவாகக் கிடக்கின்றது! “தோண்டி” என்னும் பொது மக்கள் பயன்பாட்டுப் பரவற் சொல்லுக்குள்ளும், உலகிலேயே முதன் முதலில் கலத்தினை ‡ அதாவது மண்கலத்தினைச் செய்து பயன்படுத்தியவர் நம்முடைய முன்னோரே என்னும் மட்கிக் கரைந்து மறைந்தனர்!

தாழிய பெருங்காடு என்றவாறு, புறநானூற்றுள் 364 ஆம் பாட்டினுள் 13 ‡ ஆம் வரியுள் வரும் வரலாற்று பதிவுத் தொடர் ‡ பண்டைய புதைப்பு முறை நெறிவழக்கையும், செயற்பாட்டுப் பெரும்பரப்பையும் தெரிவிப்பதாகும்.
பிறப்பு எப்படி இயல்பானதோ ... அவ்வாறே இறப்பு என்பதும் இயல்பான நிகழ்ச்சிதானே! ... பிறந்த உயிரிகள் ஒவ்வொன்றும் உரிய கால இறுதியில் இறப்பனவே! இறந்து தீர்வனவே!

எல்லாமே மாற்றத்திற்கு உட்பட்டவைதாம் என்னும் இயற்கைப் பெரு நெறிக்கு இந்த பிறப்பும், இறப்பும் உட்பட்டனவே. என்றேனும் ஒருநாளில் நாம் இறப்பது உறுதி என்னும் மெய்த் தெளிவை அனைவர்க்கும் உருவாக்குதற்கு அவ்வக்கால அறிஞர் பெருமக்களும் “நிலையாமை” பற்றி மிக நிரம்ப எடுத்துரைத்திருக்கின்றார்கள்!

என் பெயர் தாழி என்றவாறு மிகப் பண்டைய நம் முதுமுன்னோர் சுட்டியுள்ளமையுள். அதாவது சுட்டிக் குறிப்பிட்டுள்ளமையுள் அமைந்துள்ள மொழியியல் உண்மைகள் சிலவற்றை உங்களுக்கு நான் விளக்க விரும்புகின்றேன்!

“தாழ்தல்” என்னும் சொல்லுக்குக் “கீழிருத்தல்” என்பது பொருளாகும்! பள்ளம் பறித்து - அதாவது ஆழ்ந்த குழியினைத் தோண்டி அதனுள்ளாக அடலினை இட்டு மூடிப் பொந்தியிருக்குமாறு அமைப்பதற்குப் பெறும் பெரிய மண்கலம். இத்“தாழ்தல்” என்னும் கருத்தின் அடிப்படையில் தாழ்+இ = “தாழி” என்றவாறு குறிப்பிடப் பெற்றுள்ளது! அப்படியாக நான் குறிக்கப்பட்டுள்ளேன்.
நிலைபெறுமாறு உள் அமையும்படியும் - தாழ் நிலையாகிக் கீழமைந்திருக்கும்படியாகவும் நின்று புதைப்புக்கெனப் பயன்பட்ட “தாழி” என்னும் நான் பிணத்தை உள்ளடக்கிக் கிடத்தற்கெனவே உருவாக்கப்பெற்ற பண்டைய மண்கலம் ஆவேன்! அதாவது ஆனேன்!

இறந்த உடலினை உள்ளிட்டு மூடிப் புதைக்கப் பயன்பெற்ற “தாழி” என்னும் பெயரில் என் மண்கல வகை - பிற பயன்பாடுகளுக்கும் காலச் சுழற்சிக்கிடையே மாந்தர் வாழ்வில் மேற்கொள்ளப் பெற்றுள்ளது.
உள்ளே வைத்து மூடப்பெறாத “தாழி” என்பதே இல்லை! எல்லாம் மூடப்பெற்றவைதாம்! அனைத்தினுள்ளும் பெரும் பண்பும் பேரறிவும் உயிரினுக்கும் அன்பு உணர்வும் வாய்த்திருந்த நம் முன்னோர் அடக்கம் செய்யப்பெற்றுள்ளனர். கடுங்களிமண் சேற்றுக் கட்டியை எடுத்து உருண்டையுருவாக உருட்டிக் கொண்டு அவ்வுருண்டையை மெல்ல மெல்லக் குடைந்து உட்பகுதி மண்ணைத் தோண்டியயடுத்துக் காயவைத்துப், பின்னர் விறகு செத்தைச் சருகுகளால் மூடித் தீயிட்டு வேக்கித் திடமான குடமாக வெளியிலெடுத்துப் பயன்படுத்தத் தொடங்கிய உலகின் முதல் மாந்தர் நம் மூதாதையர் என்னும் உண்மையை, உலகினர் அனைவரும் அறிந்து கொள்ளுதல் வேண்டும்!

‘குடம்’ என்னும் சொல்லே, குடைதல் எனும் வினைக் கருத்து அடிப்படையில் தோன்றியுள்ளது! “குழிசி” என்றவாறு பானையைக் குறித்து வழங்கிய தமிழ்ச்சொல்லும் குழிப்படுத்திய, மட்கலம் (பொருள்) என்னும் சொல்லுக்குள்ளும் அடிப்படையாகக் கொண்டதுவே! “கலம்” என்னும் சொல்லுக்குள்ளும் கல்லுதலாகிய தோண்டுதல் கருத்தே உட்கருவாகக் கிடக்கின்றது! “தோண்டி” என்னும் பொது மக்கள் பயன்பாட்டுப் பரவற் சொல்லுக்குள்ளும், உலகிலேயே முதன் முதலில் கலத்தினை ‡ அதாவது மண்கலத்தினைச் செய்து பயன்படுத்தியவர் நம்முடைய முன்னோரே என்னும் உண்மையும் புதைந்து கிடக்கின்றமையை சற்றே உற்று எண்ணினாலும் உணரமுடியும்! ... “தாழி” என்னப்பெறும் என்னுடைய கலவகையில் பதின்மூன்று எண்ணிக்கையிலான மண்கலப் பெயர் வகைகள் இன்றைய தமிழக மக்களின் பேச்சு வழக்கிலும், மரபுத் தொடர்ச்சிகளைப் பதிவு செய்து வைத்துள்ள இலக்கிய வழக்கிலும், தொல்லியற்பதிவு வழக்கிலும், பரவலான பதிவுகளாக நின்று பயன்பாடு கொண்டுள்ள உண்மையை, உலகினர் யாவரும் உணர்தல் வேண்டும்!

இவ்வழக்காறுகளுள் ஒன்றான “ஈமத்தாழி” என்றவாறு தொன்முதுகாலத்திலேயே சுட்டப் பெற்றவளான நானே, இன்று பண்டைப் பழம், பழைய புதைவிலிருந்து வெளிவந்து நிலைநின்று உங்கள் சிந்தனைக்கென, எண்ணத்திற்கென - கருத்திற்கெனச் சிலவற்றை முன்வைக்க விரும்புகின்றேன்!

பெருமைக்குரிய அன்பு மாந்தர்களே! இதனை நன்றாக நினைவில் நிறுத்துங்கள்! இலட்சக்கணக்கான பெரும்பெருஞ் சான்றோர்கள், ஆன்ற அறிஞர்கள், அறிவியல் நோக்கார்ந்த நுண்ணியர்கள், அறநெறியில் நிலைநின்று வாழ்வியல், உலகியல் பற்றிய கருவுண்மைகளைக் கண்டறிந்து, அம் மெய்ம்மங்களைக் கண்டறிந்து, வெளிப்படுத்திய முனைவர்கள் என்றவாறு, மிகப் பெரும்பாலோர் ஆகிய நம் முதுமுன்னோர்கள், என் போன்ற தாழிகளுக்குள்தான் அடக்கமாயினர்!

அவர்கள் அனைவரும் - தம் பிறங்கடையினராகிய நாம், நலமும் வளமும் மனச்செழுமையும் உடையோராகச் சிறந்து வாழ வேண்டும் என்று நினைத்து, உய்ந்து மேம்படுதற்கெனப் படைத்தளித்த அறிவுக் களஞ்சியங்களை மதிப்போடு பயன்படுத்தினோமா? ... அவர்களின் நாகரிகப் பாங்குகளை, அவர்கள் மேற்கொண்டொழுகிய பண்பாட்டு முறைகளை, நாம் நம் வாழ்க்கையில் மேற்கொள்ளுதற்குச், சற்றேனும் முயற்சி மேற்கொண்டோமா? அவர்களின் நோக்கங்களை எண்ணிப் பார்த்தோமா? நாம் எதனையுமே செயற்படுத்த முனையவில்லையே! அவை பற்றியயல்லாம் சிந்திக்கவே நமக்கு நேரமில்லாது போயிற்றே! ...

நம் பண்டைய மாட்சிமையை நாம் உணருவது எப்போது? ... நம் மறத்தை ‡ அறத்தை - மாண்பை - மானத்தை - ஈகைப் பேருணர்வைத் தெளிவாக உணர்வது எப்போது? ...

உங்களின் பெருமைக்குரிய திறமும், அறமும் செறிந்த முதுமுன்னோர்களைச் சுமந்து புதைபட்டுக் கிடக்கும் தாழிகளாகிய, ஈமப் பேழைகளின் சார்பாகப், புத்துணர்வு, எழுச்சியுடனும் பண்டைப் பழைய வீரவுணர்வுடனும், தெளிவார்ந்த உணர்வுப் பெருக்கம் வாய்ந்த, நல்லூக்கத்துடனும், வேட்கையுடனும் செந்நிறத் தாழியாகிய நான் உங்கள்முன் ஒரு நம்பிக்கையுடன் நிலைநிற்கின்றேன்! ...
“என்னுள் புதைந்திருக்கும்
அரிய பல செய்திகளையும்
ஆழமிகு சவால்களையும்
அழுத்தமிகு சாத்தியங்களையும்
தோண்டி யயடுப்பது ...!
தேடி ... பெறுவது
என்பதே என்றும் வலிமையானது”.

Saturday, 30 January 2016

இலக்கியம் என்பது காலக் கண்ணாடி

இலக்கியம்
இலக்கியம் என்பது காலக் கண்ணாடி
- அருள்சகோ. விமலி, கும்பகோணம்.

வாழ்வின் இலக்கு, வாழ்வின் இனிமை பற்றிய விளக்கங்களை தங்கள் அனுபவத்தின் வழியாக வழங்குவதுதான் இலக்கியம் எனலாம். நல்ல இலக்கியங்களை படிக்கும் போது படிப்பவர்கள் தலையசைத்து சுவைத்து படிப்பார்கள். ஏனென்றால் வாழ்வினை உண்மையாக இவை படம்படித்து காண்பிக்கின்றன.  போரிஸ் பாஸ்டர் என்பவர், இலக்கியம் என்பதை கீழ்க்காணும் முறையில் விளக்குகிறார்.
‘இலக்கியம் என்பது ஒருகலை. அதில் சாமானியர்களில் புதைந்திருக்கும் அற்புதமான அனுபவங்கள் கண்டுபிடிக்கப்படுகின்றன. அத்தகைய அற்புதங்களை எளிய வார்த்தைகளில் வடித்து அழகாக தருவதுதான், இக்கலையின் நயம்’ என்கிறார் டேஜான் என்பவர். ‘இலக்கியத்தினால் நாம் இறக்கையில்லாமல் பறக்கலாம், கண் திறந்திருக்கும் போதே கனவு காணலாம், இரவிலும் கண்ணால் காணலாம்’ என்று விளக்குகிறார் மேமட் என்பவர். ‘இலக்கியத்தில் மற்றவர்களின் இதயத்தைப் பார்க்கலாம். இதனால் நம் வாழ்வை மேன்மைப்படுத்தி உயர்த்திக் கொள்ளலாம்’ என்கிறார். பிப்ரவரி மாதம் இலக்கிய மாதம் என்று அர்ப்பணிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இலக்கியம் என்ற தொகுப்பில், எழுதப்பட்ட நூற்கள். எல்லா வித ஊடகங்களும் அடங்கும். தமிழில் இலக்கியத் தொகுப்பு மிகவும் தொன்மை வாய்ந்தது. கி. மு. 6ஆம் நூற்றாண்டிலேயே எழுதப்பட்டதாகக் கருதப்படும். தொல்காப்பியம் முதல் இன்று வரை ஆயிரக்கணக்கான நூல்கள் எழுதப்பட்டு தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. படிக்கும் பழக்கம் குறைந்து வருகிறது எனலாம். ஊடகங்கள் வழியாக மக்கள் பார்த்தும், கேட்டும் செய்திகளை உடனுக்குடன் பெற்று வருகின்றனர். இருப்பினும் அழகிய நூல்கள், புதையல்கள். படிப்பதற்கு நேரத்தை ஒதுக்கி வைத்து நூற்களை கற்கலாம். எழுத்தாளர்கள் ஒருவிதத்தில் தியாகிகள் என்று கூறவேண்டும். பெரும்பாலான எழுத்தாளர்கள் வறுமையில் வாழ்பவர்களாக விளங்குகிறார்கள். பழம்காலத்திலும் புலவர்கள் வறுமையில்தான் வாழ்ந்திருக்கின்றனர். இந்த பாரம்பரியம் தொடர்கிறதோ என்னவோ? இருப்பினும். ஆர்வத்தோடு, தங்களின் அனுபவ பொக்கி­ங்களை மக்களுக்கு தெரிவிக்க முன்வருகிறார்கள். இலக்கியங்களை புறந்தள்ளாமல் அகத்தில் ஏற்று மகிழ்ந்து, வாழ்வின் பயனைப் பெறுவோம்.

Ads Inside Post