திருவருகைக்காலம் 4ஆம் ஞாயிறு

20/12/2015

மிக் 5 : 2 - 5

எபி 10 : 5 - 10

லூக் 1 : 39 - 45

மரியன்னையின் பெருமை

அவர்களுக்குத் திருமணம் நிகழ்ந்தது. பல ஆண்டுகள் உருண்டோடின. குழந்தைச் செல்வம் அவர்களுக்கு கொடுத்து வைக்கவில்லை. இறைவனிடம் வேண்டினர். ஒரு ஆண் குழந்தையைப் பெற்றனர். அவனைச் செல்வம் என்றே அழைத்தனர். காரணம் அவர்கள் வறுமைக் கோட்டின் வாரிசுகள். வாழ்வில் காணாத செல்வத்தை பெயரிலாவது காண விழைந்தனர். எனவே அவனைச் செல்லமாக அழைத்தனர். ஆனால் அவனின் வாழ்வு குறுகியது. மூளைக்காய்ச்சலில் முடிந்து போனது. பாவம் அந்தப் பெற்றோர்கள். ‘கடவுளே கொடுக்காமலேயே இருந்திருக்கலாமே! கொடுத்துப் பறித்துக் கொண்டாயே!’ எனப் பதறினர். கதறி அழுதனர். இறைவன் அவர்களின் குமுறலைக் கேட்டார். ஒரு நாள் காட்சிக் கொடுத்தார். ‘ஒன்று மட்டும் கேளுங்கள். உங்களுக்கு அருள்வேன்’ என்றார்.

அவர்கள் சோதனை வலையில் சிக்கினர். வாழ்வுக்கு வசதியைக் கேட்பதா? அல்லது இறந்த தம் மகனைக் கேட்பதா? இரண்டையும் பெற எண்ணினர். எனவே எங்களுக்கு செல்வம் வேண்டும் என்றனர். இறைவன் முதலில் தமிழ் மொழியைத்தான் படைத்தார் போலும். அவர்களின் தமிழ் இதயங்களைப் புரிந்துக் கொண்டார். அவர்கள் கேட்ட இரண்டையும் கொடுத்தார். பெற்ற வாய்ப்பை நன்கு பயன்படுத்தினர். புத்திசாலித் தம்பதிகள் அல்லவா அவர்கள்!

நற்செய்திக்கு வருவோம். இங்கே எலிசபெத்துக்கு (எலிசு) கிடைத்த வாய்ப்பைப் படிப்போம். “என் ஆண்டவருடையத் தாய் என்னிடம் வர நான் வாய்ப்புப் பெற்றது எப்படி (லூக் 1 : 43)” என மகிழ்ந்தாள். மணமானவள் மகவுப் பெற்றப்பின்னரேத் “தாய்” என்ற பட்டத்தைப் பெறுவாள். இங்கே எலிசு, மரியாவுக்கு மகன் பிறக்குமுன்னரே “இறைவனின் தாய்” என்றப் பட்டத்தை அளித்து மரியாவைப் பெருமைப்படுத்தினாள்.

இறைவன் மலடிக்கு ஒரு மகனைக் கொடுத்தார். மரியாவுக்குத் தன் மகனையேக் கொடுத்தார். கடும் பாறையை நீரோடையாக மாற்றினார். நீர்த்திரளை நெடுஞ்சுவராக்கினார். நத்தைச் சிரித்தது. முத்துப் பிறந்தது. மேலும் சிரித்தது.  மரியா சிரித்தாள். இறைவனின் தாயானாள். இறைவன் மனிதராகப் பிறந்தது. மனுக்குலத்துக்கேப் பெருமை. மரியா வழியாகப் பிறந்தது மகளிர் குலத்துக்கேப் பெருமை. மரியாவை கடவுளின் தாயாகப் பார்ப்பது நமக்கெல்லாம் பெருமை.

அவர் எங்கிருந்துப் பிறப்பார்?

பெத்லகேமிலிருந்து என முதல் வாசகம் மொழிந்தது. 1. இறைவனின் திருவுளத்தை நிறைவேற்ற (2ஆம் வாசகம் எபி 10 : 7), 2. கடவுளின் மந்தையை மேய்க்க (மிக்கா 5 : 4), 3. அவணிக்கு அமைதியை அருள (மிக்கா 5 : 5). எலிசைப் போன்று உறவை வளர்ப்போம். உறவு உறுதியுற மக்களைச் சந்திப்போம். மக்கள் நலம்பெற கடவுளைச் சந்திப்போம். சிந்திப்போம், செயல்படுவோம்.

திருவருகைக்காலம் 3ஆம் ஞாயிறு

13/12/2015

செப் 3 : 14 - 17

பிலிப் 4 : 4 - 7

லூக் 3 : 10 -18

மகிழ்விப்போம் மகிழ்வோம்

‘சந்தோ­ம் பொங்குதே, சந்தோ­ம் பொங்குதே, சந்தோ­ம் என்னில் பொங்குதே’ என்ற பாடலை நண்பர் ஒருவர் இசைத்துக் கொண்டிருந்தார். அவருடைய பெயர் மகிழ்வரசன். பெயரில் மட்டும்தான் மகிழ்ச்சி. வாழ்வில் அவருக்கு எப்போதும் வியாகுலம்தான். எனவே அவருடைய நண்பர்கள் அவருக்கு செப் 15இல் திருநாள் வாழ்த்துக்கள் தெரிவிப்பார்கள். ஏனெனில் அன்றுதான் வியாகுல அன்னையின் திருநாள்.

அவரைச் சிரிக்க வைப்பது மிகவும் கடினமான செயல். ஆனாலும், அவர் ஒருநாள் கலகலப்பாக இருந்தார். அவருடைய முகம் மலர்ந்திருந்தது. மேலே காணும் பாடல் வரிகளை மனதுக்குள்ளே அவர் ரம்மியமாக்கிக் கொண்டு இருந்தார். அதைக்காண நேர்ந்த அவருடைய நண்பருக்கு ஒரே வியப்பு. அவரிடம் என்ன இன்றைக்கு ஒரு வினோதமான காட்சியைக் காணுகின்றேனே. இன்று மகிழ்வின் ஞாயிறு என்பதாலா? மகிழ்ச்சியுடன் காணப்படுகிறாய்? என்று கேட்டார். முன்னவர் சொன்ன காரணம் நண்பரை மகிழ்வில் ஆழ்த்தியது. அவர், நான் எவருக்கும் சாதாரணமாக கடன் கொடுப்பதில்லை. ஒரு நபர் என்னிடம் கடனாக ஒரு தொகையை கேட்டார். என்னை மிகவும் வற்புறுத்தினார். குறிப்பிட்ட நாளில் திருப்பிக் கொடுத்து விடுவதாக வாக்குக் கொடுத்தார். அவர் வரவா போகிறார்? திருப்பித் தரவாப் போகிறார்? என்ற சந்தேகம் எழுந்தது. எனவே அவர் கேட்டதில் நான்கில் ஒரு பங்கைக் கொடுத்து அவரை அப்புறப்படுத்தி விட்டேன். ஆனால் என்ன ஆச்சரியம்? என்ன அற்புதம்? அவர் சொன்னது போலவே இன்று மகிழ்வின் ஞாயிறன்று கொண்டுவந்து முழுத்தொகையையும் மொத்தமாகக் கொடுத்து ஏமாந்து போனத் தொகையயல்லாம் சேர்ந்து வந்துவிட்டது போன்ற உணர்வு எனக்கு ஏற்பட்டது. எனவே எனக்கு மகிழ்ச்சி பொங்காமலா இருக்கும்? என்று பதிலுரைத்தார். அவரவர் வாய்மையாக வாழ்ந்தால் பிறருக்கு எவ்வளவு மகிழ்ச்சிப் பார்த்தீர்களா? நேர்மையாக நடந்துக் கொண்டால் பிறர் முகத்தில் மகிழ்ச்சி நடனம் புரிவதைக் கண்டீர்களா?

இந்த நேர்மையையும் வாய்மையையும் இன்றைய நற்செய்தியில் திருமுழுக்கு யோவான் வலியுறுத்துகிறார். திருநூல் மகிழ்வின் நூல். இன்றைய முதல் வாசகத்தில் இறைவாக்கினர் செப்போனியா யூதா நாட்டு மக்களை மகிழ்வுறச் சொன்னார். காரணம் சமாரியாவுக்கு வந்த வீழ்ச்சி, கி.மு 722இல் இஸ்ரயேல் தலைநகர் சமாரியா அசீரியரின் கையில் வீழ்ந்தது அது யூதாவுக்கு நேரிடவில்லை. ஆண்டவர் தண்டனைத் தீர்ப்பைத் தள்ளி வைத்து விட்டார். பகைவர்களை அப்புறப்படுத்தி விட்டார். அவர் உன் நடுவில் இருக்கிறார். எனவே மகிழ்ச்சியால் ஆர்ப்பரி (செப் 3 : 14 ‡ 17) என்று மகிழ்வின் விதைகளை இறைவாக்கினர் தூவினார். இறைவனோடு இணைந்து என்றும் மகிழ்ந்திருங்கள் என்று இரண்டாம் வாசகத்தில் பிலிப்பியருக்கு ஊக்க மருந்துக் கொடுத்தார் பவுலடியார்.

இன்றைய நற்செய்தியில் திருமுழுக்கு யோவானின் போதனையைக் கேட்ட மக்கள் மனமாறினர். மனமாற்றம் மகிழ்வின் செய்தியாக நற்செய்தி  நூல் நவில்கிறது. மனந்திரும்பும் ஒரு பாவியைக் குறித்து இறைவனின் தூதரிடையே மகிழ்ச்சி உண்டாகும். (லூக் 15 : 10)

மனமாற்றத்தின் அடையாளங்களாக யோவான் அறிவித்த செயல்முறைகள் :

1. பகிர்வு : இரண்டு அங்கி வைத்திருப்பவர் இல்லாதவரோடு பகிரட்டும். உணவு உடையவரும் அவ்வாறே செய்யட்டும் (லூக் 3 : 11).

2. நேர்மை : குறிப்பிட்ட தொகைக்கு மேல் எதையும் தண்டாதீர்கள்.  இது வரிதண்டுவோருக்கு வழங்கப்பட்ட செய்தி. எவரையும் பயமுறுத்திப் பணம் பறிக்க வேண்டாம். இது படைவீரருக்கான எச்சரிக்கை (லுக் 3 : 12,14).

3. மீட்பரின் வருகை : மீட்பரின் வருகைதான் மகிழ்ச்சிக்கு எல்லாம் மகிழ்வான செய்தி. மீட்பர் வருவார். மீட்பைத் தருவார். மீட்பரின் செயல்கள் நீதியும் நேர்மையும் நிறைந்தவை. மீட்பைப் பெற்ற மக்களனைவரும் மகிழ்ச்சியின் மக்களே. நாம் மீட்பைப் பெற்றுள்ளோம். எனவே மகிழ்வாக வாழ்வோம். பிறரை மகிழ்ச்சிப்படுத்தி வாழ்வோம்.

திருவருகைக்காலம் இரண்டாம் ஞாயிறு

அருள்தந்தை. சி. குழந்தை, காணியிருப்பு

 06/12/2015

பாரூக் 5 : 1 - 9

பிலிப் 1 : 4 - 6, 8 -11

லூக் 3 : 1 - 6

மனமாற்றம்

சீசர் பேரரசரின் பேராட்சியில், பிலாத்து, ஏரோது பிலிப்பு, அன்னா, கயபா போன்றவர்கள் வரலாற்றில் வைக்கப்பட்டனர். தடம் பதித்தார்கள் என்பதை விட தடம் புரண்டார்கள் என்பதாலேயே வரலாற்றில் செருகப் பெற்றனர். இந்தப் பின்னணியில்தான் பாலைவனக்குரல் திருமுழுக்கு யோவானைப் பதிவு செய்து பெருமிதம் கொண்டார் புனித லூக்கா. முன்னவர்களின் ஆட்சி ஆடம்பரத்திலும், அதிகாரத்திலும், புற அழகிலும் அகந்தையிலும் வேரூன்றியது. எனவேதான் அவர்களின் குரல் ஒலிக்கவில்லை. பதிவு செய்யப்படவில்லை. எடுபடவில்லை. ஏற்கப்படவில்லை. மாறாக யோவானின் வாழ்வு எளிமையிலும் ஏழ்மையிலும் ஊறிப்போனது. வலிமையும் வல்லமையும் படைத்தது. எனவேதான் இவருடைய  குரல் ஓங்கி ஒலித்தது என்று லூக்கா யோவானை உயரத்தூக்கிப் பிடித்துக் காட்டுகிறார். இது லூக்காவின் இணையயாப்பு முறை ஆகும். யோவானுடன் இயேசுவை ஒப்பிடும்போது இயேசுவை வானுயரத் தூக்கிப் பிடித்துக் காட்டுகிறார்.

பாலைவனக் குரலை, எசாயா, வரலாற்றில் முன்மொழிந்தும் பேசியிருக்கிறார். (எசாயா 40 : 3 - 5). அந்தக்குரல் ஒலித்தது என்ன? பாவ மன்னிப்பு பெற மனமாறித் திருமுழுக்குப் பெறுங்கள் (லூக் 3 : 3) என்பதாகும்.திருமுழுக்குப் பெற்றவர்கள் இயேசுவின் இரண்டாவது வருகைக்குத் தயாராக அறிவிலும், அன்பிலும், நீதியிலும், நேர்மையிலும் வாழ்ந்து வளரக் கடமைப்பட்டவர்கள் என்று இரண்டாவது வாசகத்தில் பவுலடியார் உணர்த்துகிறார்.(பிலிப் 1 : 8 - 11).

ஓர் அரசனுக்கு இரு புதல்வர்கள். மூத்தவன் ஆடம்பரப் பிரியன். அதிகார யோகினி. பிறரை அடக்கி ஆளுவதிலே அலாதி இன்பம் அடைபவன். இளையவன் மூத்தவனின் குணங்களுக்கு முற்றிலும் மாறுபட்டவன். நல்லவன். நிதானம் கொண்டவன். அரசன் இருவரையும் அழைத்து என் ஆட்சி உங்களில் யாருக்கு உரியது? என்று வினவினான். முதலவன், செல்வேன் எத்திக்கும், செவ்வானம் வரை வெல்வேன், வேறு பல நாடுகளை சமர்ப்பிப்பேன் வெற்றிகளை உம் பாதம். நிலைக்கும் உம் புகழ். மலைக்கும் வரலாறு. வல்லவன் நான். எனவே ஆட்சி எனக்கே உரியது என்று சூளுரைத்தான். இளையவன், பிறரைக் கொல்ல என்னால் இயலாது. ஆனால் பிறர் மனங்களை வெல்ல இயலும். நல்லவன் நான். ஆனால் நாடு எனக்கு வேண்டாம். அண்ணனுக்கே அளியுங்கள் என்று அடக்கமாகப் பேசி, அவர் முதுகிலே தட்டிக் கொடுத்து அமர்ந்தான்.

அடுத்த நாள் எனது முடிவை அறிவிப்பேன் என்று இயம்பி அரசர் ஆலயம் நுழைந்தார், ஆண்டவரின் குரல் கேட்க, மறுநாள் இருவரையும் அழைத்து வல்லவர்கள் நாடு பிடிப்பார்கள். நல்லவர்கள் நாடு படைப்பார்கள் என்று சொல்லி ஆட்சியுரிமை இளையவனுக்கே. அண்ணன் அருகிலிருந்து தம்பிக்கு ஆதரவு அளிக்க வேண்டும். இது அரசாணை என்று அறிவித்தார்.

இன்றைய நற்செய்தியின் படிப்பினையும் இதுதான். சமத்துவ சமூகம் சமைத்திட வேண்டும். ஆணவமும் அகந்தையும் அழிந்திட வேண்டும். வானவன் வருகை ஒளிர்ந்திட வேண்டும். அது நம்வாழ்வில் இணைந்திட வேண்டும். இத்தகைய வாழ்வில் இயேசு பிறப்பு விழாவைக் கொண்டாடுவோமா? முதல் வருகையின் போதனைகளை வாழ்ந்து காட்டி இயேசுவின் இரண்டாவது வருகையை எதிர்கொள்வோமா?